Isang Panalangin

Mula nang magkakilala ang ating mga mata,
sa aking isipa’y di na magawang mabura,
ang larawang taglay ang yong tunay na kagandahan,
tila maaari nang mamatay basta’t ika’y masulyapan.

Sana ay naging mata mo na lamang ay ako,
na pag wala ako ay mababalot ng kadiliman ang ‘yong mundo,
na ako ang nagbibiga-kulay sa buhay mo,
na hindi mo makikita ang liwanag kung walang tayo.

Kaya ngayon, nagmamakaawa sa panginoon,
nagdarasal sa kahit anong para sa atin na narorooon,
nakaluhod at hinihiling na sa habambuhay, kapit ang mga bisig,
mabuhay sa hindi mapapantayan kailanmang pag-ibig.

(c) Leonard Marius V. Nolasco
(Editor) Michael Harvey Sanga

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s