Isang Panalangin

Mula nang magkakilala ang ating mga mata,
sa aking isipa’y di na magawang mabura,
ang larawang taglay ang yong tunay na kagandahan,
tila maaari nang mamatay basta’t ika’y masulyapan.

Sana ay naging mata mo na lamang ay ako,
na pag wala ako ay mababalot ng kadiliman ang ‘yong mundo,
na ako ang nagbibiga-kulay sa buhay mo,
na hindi mo makikita ang liwanag kung walang tayo.

Kaya ngayon, nagmamakaawa sa panginoon,
nagdarasal sa kahit anong para sa atin na narorooon,
nakaluhod at hinihiling na sa habambuhay, kapit ang mga bisig,
mabuhay sa hindi mapapantayan kailanmang pag-ibig.

(c) Leonard Marius V. Nolasco
(Editor) Michael Harvey Sanga